حرفای من لعنتی!

اسم وبلاگم هم حتی یادم رفته بود....یهو بعد این همه سال...خیلی سال میگذره از روزایی که اینجا مینوشتم...دیگه نمیتونم بنویسم دیگه حتی با خودمم حرف نمیزنم چه برسه بنویسم دلم برای اینجا خیلی تنگ شده بود اینجا تنها جایی بود که میتونستم درد و دل کنم دخترک تنها ....از مرداد ۹۶ تا آذر ۱۴۰۰ خیلی فاصله س خیلی اتفاقها افتاده دخترک تو هنوزم تنهایی دخترک هیچ کس به تو کمک نکرد ۱۴ سال گذشته از اون روزها اما من هنوزم همونم تهی تر از قبل ....اگه چند سال دیگه ...

دلم گرفته خیلی یه حال غجیبی دارم یا اامام رضا کمکم کن همه حاجت روا شن خدایا به من کمکم کن ..... خدایا شفا بده دل های مریض مارو کاش این بار بشه کاش اخرین بار باشه که بیام از غم بنویسم کاش زندگی منم رو روال بیوفته کاش بتونم زندگی کنم کاش خدا توانش بهم بده کاش این مغز من آروم بگیره کاش خدا ارامش بده بهمون...